حرفهای دل یک جوان پیر

من از منم به در روم
به عرش او سفر کنم
من از سیاهی دلم
به آسمان سفر کنم

دلم پر از غم است و درد
شبیه دره های سرد
برای دوری از غمم
به آسمان سفر کنم

روی درخت بی برم
پرنده لانه ای نکرد
برای آبیاری اش
به آسمان سفر کنم

شبهای بی ستاره ام
پر از هراس و ترس مرگ
برای روشناییش
به آسمان سفر کنم

این قلب پاره پاره ام
کسی لیاقتش نداشت
برای هدیه دادنش
به آسمان سفر کنم

+ حرف من در دوشنبه هفتم اردیبهشت 1388ساعت 14:36 توسط <-ستاره سهیل-> |

این بار نه شعر میخوام بگم نه متن قشنگ، این بار اومدم شکایت. اومدم ببینم چرا همیشه تنهام میذارن.مگه من چه کارشون میکنم؟هر چی محبت میکنی بیشتر زجرت میدن.می دونی چرا؟
چون ساده ام.چون فکر میکنم همه خوبن.دیگه اعتمادما نسبت به همه از دست دادم.همه دروغ میگن.همشون از احساسم سوء استفاده میکنن.قبلا فکر میکردم همه خوبن مگه این که خلافش ثابت بشه اما حالا فکر میکنم همه بدن مگر این که خلافش ثابت بشه.همه تا وقتی باهات هستند که زمان خوشیه ولی اون موقع که بهشون احتیاج داری....

اونا را که نمیتونم عوض کنم پس باید دید خودما تغییر بدم.باید بفهمم صمیمی ترین دوستاتم میتونن دورت بزنن.به قول شاعر (البته خیلی وقت پیش این شعرا شنیدم اگه جاییش اشتباه بود منو ببخشید):

من از دشمن نمی ترسم
که دشمن های و هو داره
تو میدون جرات و جان
نبرد از رو به رو داره

از اون دوست هراس من
که مظلوم سر به تو داره
به عشق و صلح بی تزویر
تظاهر تا گلو داره

من از اعدام بی شمشیر می ترسم
من از تسلیم شدن بی جنگ می ترسم
من از نزدیکی نرم نخ و گردن
من از خونریزی بی رنگ می ترسم

خراب نعره های شیر
نشد پایبست هیچ خونه
من از موریانه می ترسم
که بغزش سرد و پنهونه

مگه آتیش اسکندر
حریف بودن ما بود
مگه کابوس تیموری
دلیل مرگ رویا بود

دیگه حرفی ندارم فقط با این که به من بد کردند از خدا می خوام کاری که با من کردند کسی باهاشون نکنه

+ حرف من در شنبه دوم آذر 1387ساعت 12:6 توسط <-ستاره سهیل-> |

حرفهای خصوصی دل

عاشقانه ترین سلامهایم را برای تو نگاه خواهم داشت.
و چه روز شومی است وقتی نمی توانم صدای پر سکوت نغمه های بی صدایت را بشنوم.
نمی توانم قلبم را پنهان کنم.
هنوز تپش های قلبم از دستهای گرم تو سخن می گوید.
چشمهایت را از دست داده ام ولی ندانستم که چراو کی و چگونه
اشکهایم ذره ذره وجودم را به باد خواهد داد.
بدون تو این زندگی جز ننگ چیزی در بر ندارد.
به آغوشم باز آی که تمامی وجودم جای خالی تو را بر سرم فریاد می زنند.
چه تلخ است که هر روز محبوب خود را در حالی ببینی که کلمه دوستت دارم را به هیچ دلیلی از تو دریغ می ورزد.
چه سخت است وقتی می دانی همه وجودت از عشق پر است ننگ هوس بر تو چسبانند.
چه سخت است کسی که رنگ سبز زندگیت بی او زردی پاییز را بارها تجربه کرده است صداهای هول آور همه نامردان را بر سرود زیبای تو ترجیح دهد.
آری ای کاش...

+ حرف من در یکشنبه بیست و هشتم بهمن 1386ساعت 21:49 توسط <-ستاره سهیل-> |

کاش دانم با تو ماندن به کجاست
                                          کاش دانم به تو امّید، هنوزم به فناست
من چه کردم که تو با من، چنین بد کردی؟
                                           عشق من دیدی و دل را به خودم رد کردی؟
چاره ای نیست که شبها به خودم برگردی؟
                                            یا به یاد آوری چشمی که به من تر کردی؟
من هنوز میدانم که تو بر خواهی گشت
                         چشم به راهت هستم که تو بر خواهی گشت

+ حرف من در یکشنبه هفتم بهمن 1386ساعت 13:8 توسط <-ستاره سهیل-> |

گنه

می گریزی از من
به کجا؟
به کدامین گنهم؟
گنهی کز سر تنهایی و بیماری بود؟
گنهی بود عظیم
لیک
نه سزاوار چنین رنج و عذابم کرده است.
من عاشق به تو کی بد کردم؟
به من این نیک بگو
که به جز عشق و محبت چه ز من می دیدی
که مرا در پس دیوار رهایم کردی
پس کجا رفت چنان عشق و وفا
به که دادی دل را
که ز من باز گرفتی دل را؟
من هنوز منتظرم
که ببخشی گنهم
به کنارم باز آی
من هنوز منتظرم.

+ حرف من در شنبه بیست و هشتم مهر 1386ساعت 18:32 توسط <-ستاره سهیل-> |

او نیز...

صدایی آمد
که من دلسوخته را با خود برد
به کجا؟
به هر آنجا که در آن هیچ نبود
به جز یک بند گره خورده ز عشق
عادتم داد ولی
عشق او آخر مرد
من بی عشق میان اسرا جا ماندم
نه به پیشم بردند
نه به پس افکندند
نتوانم که ز او برگردم
ولی او خواهد رفت
او به من نیک بگفت
که نخواهد دگرم
من نخواهم که ز من بگریزد
چاره ای نیست ولی.

+ حرف من در سه شنبه بیست و هفتم شهریور 1386ساعت 15:32 توسط <-ستاره سهیل-> |

هیچ است

نرگس آن سوخته چشم نگران         در پس دیدن چشمان خمارت هیچ است
در دلم این همه زخم از غم تو           در پس دیدن یک لحظه نگاهت هیچ است
نشنوم درد دل از هر عاشق             چون که در درد دل از شوق سلامت هیچ است
سایه نور برفت از دل من                   چون که آن نیز در آن برق نگاهت هیچ است

+ حرف من در پنجشنبه چهاردهم تیر 1386ساعت 11:13 توسط <-ستاره سهیل-> |

ای کاش

ای کاش بدانست که معشوق من است
ای کاش بدانست که دل روشن از اوست

گر می تپد این قلب چنان در تن من

ای کاش بدانست که از عطر تن و دامن اوست

+ حرف من در یکشنبه ششم خرداد 1386ساعت 9:42 توسط <-ستاره سهیل-> |

زندگی

زندگی کندن یک پنجره در دیوار است
زندگی رفتن ما در پس یک پیکار است

زندگی کاشتن گل توی یک گلدان است
زندگی رقص اقاقی به نوای سار است

زندگی دیدن آیات خدا در خود و در آفاق است
زندگی دیدن هر چیز به یاد یار است

زندگی پر ز غم و پر شده از آمال است
زندگی شکر خدا در پس این افکار است

+ حرف من در جمعه هجدهم اسفند 1385ساعت 11:58 توسط <-ستاره سهیل-> |

بر دریای طوفانی،نشستم بی سرانجامی
نخواهم شهر ویرانی،نخواهم درد و بی تابی
سپردم این دل خسته به جایی که نخواهد دید
نه یک لحظه رهایی را،نه یک پرواز طولانی

+ حرف من در سه شنبه سوم بهمن 1385ساعت 9:24 توسط <-ستاره سهیل-> |

مرا ببخش

نمی دانم چرا تنها شدم باز
نمی دانم چرا غمگین شد این ساز
نمی دانم ز چه دل بر تو دادم
نمی دانم چرا این سفره شد باز

بکردم اشتباهی که به جز خود
تو را هم کرده ام ویران و گریان
خودم نتوانم این دل پس بگیرم
خودت پس ده به من بی اشک و آسان

خداحافظ برو خوش باش و خوشبخت
که از من به بود هر کس که باشد
خداحافظ برو بر من مکن فکر
که بند حق من است،سهمت نباشد

+ حرف من در پنجشنبه هفتم دی 1385ساعت 9:57 توسط <-ستاره سهیل-> |

گریه

آسمان گریان

نخستین قطره ها آرام
ولی کم کم به اوجش می رسد گریه

چنان سرد است چشمانش
که یخ می بارد از پلکش
کفن پوش است این صحرا

نمی دانم چرا خورشید نتواند
که بر این چشمه ها نوری دگر تابد
ولی شاید که ابر از دوری خورشید می گرید

ولی شاید بهاری هست
ولی شاید امیدی هست

به فردایی رسم شاید
که در هر چشمه و رودش
که در هر دشت و هر سویش
بهاری، با درختی، با قناری هست

نمی دانم، نمی دانم
ولی دانم خدایی هست

+ حرف من در سه شنبه بیست و هشتم آذر 1385ساعت 10:24 توسط <-ستاره سهیل-> |

آسمان

قشنگیه آسمون به اینه که هیچ وقت نمی تونی ادعا کنی که شناختیش.

+ حرف من در جمعه بیست و ششم آبان 1385ساعت 12:39 توسط <-ستاره سهیل-> |

مرا ببخش

شاید که برفت عشق تو از یاد
اما به دلم بوی تو جاری است
شاید که ببینی ستمم را
اما ته دل عشق تو باقی است

آن روز که بردی دل من را
نشناخته بودم ولی دادم
گشتی همه عشق من اما
دل را به کس غیر سپردم

بخشا من بی دین گنه پیش
کز کرده پشیمان شده امروز
بخشا دل دیوانه رسوا
کز عشق تو مجنون شده امروز

+ حرف من در دوشنبه پانزدهم آبان 1385ساعت 7:32 توسط <-ستاره سهیل-> |

دل بریده

بازم غروب تو چشمات،بازم دلت گرفته
شاید بازم نگاهت به یاد من می افته

شاید بازم دل تو دلم را پس گرفته
شاید پشیمون شده از اون گناه کرده

ولی دیگه دل من اسیر تو نمیشه
از اون همه خیانت شاید که دل بریده

ای کاش دیگه نتونه چشمات فریبم بده
دوباره غمهات بیاد من را اسیرم کنه

+ حرف من در چهارشنبه نوزدهم مهر 1385ساعت 9:45 توسط <-ستاره سهیل-> |

چشمهای خسته ام زیباتر از دریا شده
چون که نوری از تو در اعماق آن پیدا شده
چشمهایم غیر آبی هیچ رنگی را برازنده نبود
همچو دریا کاندر او یک آسمان پیدا شده

+ حرف من در چهارشنبه دوازدهم مهر 1385ساعت 11:36 توسط <-ستاره سهیل-> |

دوست داشتن

این نامردیه که وقتی به کسی میگی دوستت دارم اینقدر خودش را دوست داشتنی ببینه، که یادش بره تو بهش گفتی دوستت دارم.

+ حرف من در شنبه یکم مهر 1385ساعت 9:15 توسط <-ستاره سهیل-> |

زیباترین کلام

عشق
به از این دیگر چیست؟
نتوانم که کلامی به از آن یافت کنم
نتوانم به کسی بهتر از این یاد دهم

ولی آیا دانم
که چه معنا دهد این واژه گرم
که بسوزاند جان
که بمیراند تن

شاید این عشق به معنای محبت باشد
یا به معنای امید
یا به معنای وصال

شاید هم عشق به معنای جدایی باشد
یا به معنای فراق

ولی من نیک بدانم که کلامی زیباست
و وجودم همه از عشق پر است

+ حرف من در پنجشنبه بیست و سوم شهریور 1385ساعت 22:36 توسط <-ستاره سهیل-> |

گناه

بیا کاین دل عزیزم بی پناه است
                                    همیشه پای داری،بی گناه است
نمی دانم چه  کردم با تو ای دوست
                                    که هر شب تا سحر چشمم به راه است

+ حرف من در یکشنبه دوازدهم شهریور 1385ساعت 17:22 توسط <-ستاره سهیل-> |

نیلوفر

همیشه نیلوفر مرداب را به دلیل استقامتش تحسین کردم. چون چه تو مرداب و چه تو گلدون، می تونه نیلوفر بمونه.

+ حرف من در یکشنبه دوازدهم شهریور 1385ساعت 17:1 توسط <-ستاره سهیل-> |

عشق

ای عشق بسوزان همه تن را
از درد فزون کن دل من را
از شور غنی کن به تمامی
از حرص تهی کن همه تن را

+ حرف من در دوشنبه ششم شهریور 1385ساعت 22:53 توسط <-ستاره سهیل-> |

عشق

عشق بزرگتر از اونه که بتونم با کمتر از خدا توصیفش کنم،و عشق کوچکتر از اونه که بتونم با بزرگتر از هر کدام از ذره ذره های وجودم درکش کنم.

+ حرف من در شنبه چهارم شهریور 1385ساعت 13:57 توسط <-ستاره سهیل-> |

فرمان

آمدم تا بینمت شاید به دور از هر کسی
دیدمت اما در آغوش قبیح ناکسی

گفتم آخر از چه با شخصی دگر دمخور شدی؟
گفت شاید تا تو را در خاطرم آوردمی

گفتم از چه با چنین آدم تو همدم گشته ای؟
گفت گر نیک بود ،شاید من به او دل دادمی

گفتم از تو می رهم اندر غمم با او بمان
گفت حتما، چون تو فرمان داده ای!

سلام
من برگشتم
ببخشید یه مدت نبودم تا بهتون سر بزنم یا ازتون تشکر کنم
همگی موفق باشید.

+ حرف من در شنبه بیست و هشتم مرداد 1385ساعت 10:39 توسط <-ستاره سهیل-> |

یک خداحافظی کوتاه

سلام بر همگی
انشاالله همگی خوب و خوش و سلامت باشید.
فقط اومدم بگم که من پنج شنبه یا شاید جمعه دارم میرم شمال.
اگه نمیام و جوابتون را نمی دم از دستم ناراحت نشید(البته اگه خوشحال نمیشید!!!!!!)
اگه زنده برگشتم باز می بینمتون.
موفق باشید.
بابای

+ حرف من در دوشنبه شانزدهم مرداد 1385ساعت 9:50 توسط <-ستاره سهیل-> |

چشمک

ستاره وقتی به آدم چشمک می زنه ،که بدونه ابرای سیاه فاصله بین اون با ما را پر نکردند.

+ حرف من در یکشنبه پانزدهم مرداد 1385ساعت 15:30 توسط <-ستاره سهیل-> |

زندگی

ای کاش زندگی اونقدر صادق بود که دروغ گفتن را یاد نمی گرفتم.
ای کاش زندگی اونقدر زیبا بود که زشتیها را هر روز در مقابلم نمی دیدم.
ای کاش زندگی اونقدر کوتاه بود که مرگ را از یاد نمی بردم.
ای کاش زندگی اونقدر عادل بود که حق کسی را پایمال نمی کردم.
ای کاش زندگی اونقدر دوست داشتنی بود که دوست داشتن را به باد فراموشی نمی سپردم.

ای کاش چشمانم را آنقدر به قول سهراب شسته بودم که زندگی را صادق،زیبا،کوتاه،عادل و دوست داشتنی می دیدم.

+ حرف من در چهارشنبه چهارم مرداد 1385ساعت 22:6 توسط <-ستاره سهیل-> |

دل(اینم ماله جوانان زیر 10 سال بید!!!!)

بازم شبا از آسمون
پایین میان ستاره ها

دلاشون را می دند به ما
بعدش می رن پیش خدا

داد می زنند که ای خدا
کمک بکن به آدما

تا که با این دلا زمین
پر بشه از عشق و صفا

خدا جواب داد به اونا
به اونها یاد می دن دلا

با حرفی از "دوست دارم"
تموم میشه درد و غما

کینه می بنده رخت خود
زمین میشه پر از صفا

+ حرف من در شنبه سی و یکم تیر 1385ساعت 11:33 توسط <-ستاره سهیل-> |

داستان کوتاه

زنش از درد به خودش می پیچید.بالاخره داشت بچشون به دنیا می اومد.همسرش گفت با اسب برو دنبال دکتر تا بتونی از روی پل و از راه میون بر بری، ولی جواب داد شاید دکتر کالسکه نداشته باشه اون وقت برای آوردن اون به همراه وسایلش به مشکل بر می خوریم. سپس راه افتاد، با سرعت حرکت می کرد تا به شهر بعدی که می گفتند یک دکتر خوب داره برسه که یک دفعه چشمش به زنی که در جهت مخالف جاده به زمین افتاده بود افتاد. زن وقتی اون را دید کمک خواست و به چرخ کالسکه که جدا شده بود و به زمین افتاده بود اشاره کرد. خیلی دیرش شده بود ولی نمی شد زن را همون جا رها کرد ، نیم ساعتی طول کشید تا توانست کالسکه را درست کنه. زن هم از اون تشکر کرد و حرکت کرد.اون هم در جهت مخالف زن به تاخت رفت. بالاخره به شهر رسید ولی دکتر نبود و به او گفته شد که تا چند ساعت دیگه هم بر نمی گرده چون تازه برای به دنیا آوردن بچه ای از مطب خارج شده. می دونست که به شهر بعدی رفتن و به دنبال دکتر دیگری گشتن کار بیهوده ایه .پس به ده برگشت.وقتی رسید دید که بچه و مادر هر دو سالم هستند. چون دکتر همون زنی بود که اون در راه بهش کمک کرده بود که پسر همسایه با اسب و از راه میانبر رفته بود و اون را خبر کرده بود و خودش از راه میانبر برگشته بود!! این بار او بود که داشت از زن تشکر می کرد.

+ حرف من در دوشنبه بیست و ششم تیر 1385ساعت 19:41 توسط <-ستاره سهیل-> |

دریا

دریا فکر میکنه می تونه اگه رنگ آسمون را برای خودش برداره و بعضی وقتا هم خودش را به آسمون نزدیک کنه جای آسمون را بگیره.

ولی خداییش خودمونیم، آسمون چیزه دیگه ای است.

+ حرف من در چهارشنبه بیست و یکم تیر 1385ساعت 19:29 توسط <-ستاره سهیل-> |

خواب زیبا

چشمهایم نگران

    دورتر خواهم رفت

ولی پایم لغزید
    به زمین افتادم
        نتوانم که گریخت
            می رسی بر دادم

دست در دست خود از جای بلندم کردی
    باورم نیست هنوز
        شاید اکنون خوابم
            نتوانم و نخواهم که ز آن برخیزم

از تو پرواز شدم
    هم چو گل بشکفتم

همچو آن گل که همی آبش داد
    باغبان نگران
        و گل اکنون خندید

دگر
    آرزویم هیچ است
        از خودم هیچ شدم
            به تو دنیا گشتم

+ حرف من در یکشنبه یازدهم تیر 1385ساعت 19:50 توسط <-ستاره سهیل-> |