حرفهای دل یک جوان پیر

من از منم به در روم
به عرش او سفر کنم
من از سیاهی دلم
به آسمان سفر کنم

دلم پر از غم است و درد
شبیه دره های سرد
برای دوری از غمم
به آسمان سفر کنم

روی درخت بی برم
پرنده لانه ای نکرد
برای آبیاری اش
به آسمان سفر کنم

شبهای بی ستاره ام
پر از هراس و ترس مرگ
برای روشناییش
به آسمان سفر کنم

این قلب پاره پاره ام
کسی لیاقتش نداشت
برای هدیه دادنش
به آسمان سفر کنم

+ حرف من در دوشنبه هفتم اردیبهشت 1388ساعت 14:36 توسط <-ستاره سهیل-> |